Gematigde consumptie
Net als in 2025 bleef de wereldwijde consumptie van kleding en schoeisel in 2026 gematigd. De groei van de vraag naar kleding vertraagde in de drie belangrijkste consumentenmarkten: de Europese Unie (EU), de VS en China. De situatie verschilde echter per regio: terwijl de vraag in de VS relatief veerkrachtig was en in Europa zwak, vertoonde de kledingverkoop in China in de eerste acht maanden van het jaar vrijwel geen groei. Deze vertraging in de kledingconsumptie – een van de uitgavencategorieën die het meest waarschijnlijk wordt uitgesteld – vindt plaats tegen de achtergrond van inflatoire druk, die met name wordt aangewakkerd door stijgende energieprijzen en stijgende rentetarieven. In 2027 zal de afnemende inflatie de sector naar verwachting ondersteunen, hoewel het risico van aanhoudend hoge energieprijzen de consumentenuitgaven aan textiel en kleding zou kunnen blijven remmen.
Tegen deze achtergrond van onzekerheid en een kwetsbare vraag zal kostenbewust consumentengedrag daarom waarschijnlijk aanhouden, wat de langetermijnneerwaartse trend in de uitgaven aan kleding (als percentage van de detailhandelsverkopen aan huishoudens) versterkt. Dit zal naar verwachting de vraag naar goedkope kleding van fast-fashion-retailers en online ultra-fast-fashion-platforms blijven stimuleren. Deze context wakkert ook de belangstelling aan voor alternatieven met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zoals „dupes“ (goedkope imitaties) en speciale aanbiedingen. Tegelijkertijd stimuleert het de groei van de tweedehandsmarkt, met de opkomst van gespecialiseerde winkels en onlineplatforms zoals Vinted. Als reactie op de opmars in dit segment hebben modemerken en retailers een deel van hun winkels ingericht voor de verkoop van tweedehandsartikelen. Dit geldt bijvoorbeeld voor H&M, dat in sommige van zijn winkels tweedehandsafdelingen heeft gecreëerd.
Modedetailhandel onder druk
Deze situatie stelt modedetailhandelaren voor nog meer uitdagingen, aangezien zij zich al moesten aanpassen aan de toegenomen concurrentie als gevolg van de opkomst van onlineverkoop. Deze situatie, in combinatie met de groeiende rol van het internet en sociale media, heeft ertoe geleid dat zowel modeboetieks als merken in toenemende mate op deze instrumenten vertrouwen als onderdeel van hun marketingstrategie. Door het zwakke klimaat voor de consumptie van kleding is het voor spelers in de sector des te belangrijker om deze instrumenten in te zetten.
De situatie zet ook de winstgevendheid van modewinkels onder druk en beperkt hun mogelijkheden om de prijzen te verhogen. Kledingretailers hebben de afgelopen jaren al druk op hun winstgevendheid ervaren. De EBITDA-marge van beursgenoteerde bedrijven daalde van een mediaan van 11,5 procent in 2021–2022 tot minder dan 10 procent in 2024–2025. Van modemerken die hun producten rechtstreeks via hun eigen winkels verkopen, wordt verwacht dat zij de prijsdruk beter kunnen weerstaan, aangezien zij doorgaans met hogere marges werken. Hun mediane EBITDA-marge bedroeg wereldwijd 15,9 procent in 2024–2025 (tegenover 16,5 procent in 2021–2022).
Robuuste sector voor technisch textiel
Hoewel het misschien paradoxaal lijkt, gaat de belangstelling van consumenten voor fast fashion en ultra-fast fashion hand in hand met een groeiende belangstelling voor een meer verantwoorde en milieuvriendelijke kledingproductie. Als gevolg daarvan nemen modemerken – inclusief de fast-fashiongiganten – duurzaamheid op in hun strategieën.
Deze trend zal bepaalde delen van de toeleveringsketen blijven ten goede komen. Dit zal naar verwachting het geval zijn voor gerecyclede vezels (7,6 procent van de textielvezelproductie in 2024). Toch is het marktaandeel van gerecyclede vezels de afgelopen jaren gestagneerd, grotendeels als gevolg van hogere productiekosten. Bovendien vormt het wijdverbreide gebruik van vezelmengsels in textiel een grote uitdaging voor recycling na gebruik.
De roep om een meer verantwoorde productie zou ook ten goede kunnen komen aan kunstmatige (of verwerkte cellulose)vezels. Deze zijn afgeleid van natuurlijke materialen, voornamelijk hout, en hebben een gunstiger imago dan synthetische vezels. Bovendien vereist de productie ervan, in tegenstelling tot katoen, geen gebruik van pesticiden, insecticiden of grote hoeveelheden water. Dat gezegd hebbende, zal het groeiende milieubewustzijn ook zorgen aanwakkeren over ontbossing, waaraan de productie van kunstmatige vezels kan bijdragen. De Europese regelgeving inzake ontbossing, die vanaf 30 december 2026 de invoer van producten die in verband worden gebracht met ontbossing verbiedt, zou daarom gevolgen kunnen hebben voor bepaalde artikelen die van kunstmatige vezels zijn gemaakt.
Afgezien van milieukwesties zal de vraag naar technisch textiel dat bestemd is voor de medische en defensiesector, of dat wordt gebruikt in gespecialiseerde sport- en outdoorkleding (20 tot 25 procent van de kleding- en schoenenmarkt), naar verwachting blijven profiteren van een sterkere vraag. Daarentegen blijven de vooruitzichten voor het segment huishoudtextiel – na kleding de op één na grootste afzetmarkt voor textielvezels – kwetsbaar, in lijn met de wereldwijde bouwsector. Ook de luxesector kent gemengde omstandigheden. De vertraging van de particuliere consumptie in China zou de vraag naar betaalbare producten kunnen blijven stimuleren.
Textielvezelprijzen onder druk door volatiliteit op de oliemarkt
Ondanks een economisch klimaat dat wordt gekenmerkt door een zwakke vraag naar textielproducten, zijn de vezelprijzen in 2026 sterk gestegen als gevolg van stijgende energieprijzen. Aangezien synthetische vezels worden vervaardigd uit petrochemische producten, heeft de prijsstijging hun prijzen opgedreven en daarmee ook die van natuurlijke vezels. In augustus 2026 lagen de katoenprijzen 35 procent hoger dan in februari van datzelfde jaar, terwijl Chinese polyester een vergelijkbare trend vertoonde. Net als op de oliemarkt zullen de vezelprijzen in 2027 naar verwachting afvlakken, maar hoger blijven dan vóór het uitbreken van de crisis in het Midden-Oosten. Een gematigde groei van het verbruik door spinnerijen en hoge voorraadniveaus zullen waarschijnlijk neerwaartse druk op de prijzen uitoefenen. Een verdere stijging van de olieprijzen als gevolg van een geopolitieke gebeurtenis zou echter toch weer tot een nieuwe prijsstijging kunnen leiden.
Een ander risico dat de grondstofprijzen zou kunnen opdrijven, houdt verband met het klimaat. De wereldwijde vezelproductie is sterk geconcentreerd in landen die bijzonder kwetsbaar zijn voor klimaatrisico’s. Volgens de Wereldbank werd meer dan 75 procent van de bevolking van China – dat goed is voor 73 procent van de wereldwijde productie van chemische vezels en 29 procent van de wereldwijde katoenproductie – en van India – dat goed is voor 21 procent van de wereldwijde katoenproductie – in 2024 getroffen door een klimaatgerelateerde ramp. Deze kwetsbaarheid vergroot het risico op verstoringen in de aanvoer en daarmee op prijsdruk.
Wanneer de prijzen van textielvezels stijgen, blijken kleding- en schoenenfabrikanten de zwakste schakels in de kledingwaardeketen te zijn. In 2021 werd de scherpe stijging van de prijzen van garen en stoffen die door textielfabrikanten worden verkocht, slechts in zeer beperkte mate doorberekend in de verkoopprijzen van kledingfabrikanten. De stijging van de vezelprijzen zou de marges van kledingfabrikanten dit jaar dan ook opnieuw onder druk kunnen zetten. Deze kwetsbaarheid vloeit voort uit het aanzienlijke aandeel van grondstoffen (garen, stoffen en versieringen) in hun productiekosten, dat wordt geschat op 40 tot 60 procent. Bovendien blijft hun vermogen om deze kostenstijgingen door te berekenen aan hun klanten beperkt, gezien de machtsongelijkheid ten gunste van modemerken en de kwetsbaarheid van de vraag van de eindconsument. Bovendien hebben kledingfabrikanten vaak weinig speelruimte als het gaat om het optimaliseren van hun inkoop, aangezien de inkoop van grondstoffen vaak wordt gedicteerd door hun klanten.
Opgemerkt moet worden dat klimaatgerelateerde risico’s niet alleen van invloed zijn op de productie van textielvezels, maar ook op de gehele kledingwaardeketen (garen, stof en kledingstukken), die sterk geconcentreerd is in landen die kwetsbaar zijn voor klimaatgerelateerde gevaren, zoals China, Bangladesh en Vietnam.
Geleidelijke herinrichting van de toeleveringsketen
Laatst bijgewerkt: oktober 2026
Textiel en kleding