Finland

Het herstel verloopt geleidelijk tegen de achtergrond van externe onzekerheden

Voortbouwend op de trend uit 2026 zal de Finse economie naar verwachting in de loop van 2027 licht aantrekken na een langdurige periode van zwakke groei. De binnenlandse vraag herstelt zich geleidelijk naarmate de inflatie afneemt, de reële inkomens stijgen en het consumentenvertrouwen zich begint te stabiliseren. De bestedingen van huishoudens zullen naar verwachting een positievere bijdrage leveren aan de groei na een periode van gematigde consumptie, terwijl overheidsinvesteringen in infrastructuur, defensie en de groene transitie voor extra ondersteuning zullen zorgen. Niettemin zal het herstel waarschijnlijk gematigd blijven, als gevolg van nog steeds terughoudende consumenten, een zwakke woningmarkt en een gematigd ondernemersvertrouwen. De groei zal naar verwachting in 2027 versnellen naarmate de financieringsvoorwaarden gunstiger worden en de investeringsactiviteit toeneemt.

Externe risico’s blijven de vooruitzichten drukken. De zeer open economie van Finland blijft kwetsbaar voor een zwakkere vraag van belangrijke Europese handelspartners, geopolitieke spanningen en volatiliteit op de energiemarkten. Hoewel de recente stijgingen van de energieprijzen de inflatiedruk hebben vergroot, is Finland beter beschermd dan veel andere Europese economieën dankzij zijn grotendeels fossielvrije elektriciteitsproductie, waardoor het land minder afhankelijk is van geïmporteerde energie. Investeringen in sectoren zoals schone energie, datacenters en geavanceerde productie zouden groeikansen op langere termijn moeten bieden, waardoor de uitdagingen waarmee traditionele exportsectoren worden geconfronteerd, gedeeltelijk kunnen worden gecompenseerd.

Het aantal bedrijfsfaillissementen zal naar verwachting op een hoog niveau blijven, aangezien bedrijven te maken blijven hebben met een zwakke vraag, hoge arbeidskosten en krappe financieringsvoorwaarden. Exportgerichte sectoren, waaronder bosbouwproducten, chemicaliën, metalen en de verwerkende industrie, blijven kwetsbaar voor een tragere wereldwijde groei en verstoringen in de handel. De geleidelijk verbeterende binnenlandse vraag zou echter moeten helpen voorkomen dat de bedrijfsresultaten in de prognoseperiode verder verslechteren.

De stijgende overheidsschuld blijft een belangrijke uitdaging

De overheidsfinanciën blijven een van de belangrijkste economische kwetsbaarheden van Finland. De overheidstekorten zullen naar verwachting tot en met 2027 aanhouden, aangezien de uitgavendruk als gevolg van de vergrijzing, hogere defensie-uitgaven en het socialezekerheidsstelsel de inkomstenstijging blijft overtreffen. Hoewel de regering maatregelen heeft genomen om de uitgaven te beheersen en de arbeidsparticipatie te verbeteren, zal de overheidsschuld naar verwachting blijven stijgen en ruim boven de Europese begrotingsnormen blijven. Begrotingsconsolidatie zal daarom de komende jaren naar verwachting een beleidsprioriteit blijven.

De externe positie van Finland zal naar verwachting in de loop van 2027 enigszins verslechteren, waarbij de lopende rekening weer een groter tekort zal vertonen na een bescheiden overschot in 2025. Een sterkere binnenlandse vraag, stijgende invoer als gevolg van defensieaankopen en investeringen in infrastructuur, en een nog steeds gematigde buitenlandse vraag zullen waarschijnlijk zwaarder wegen dan de stijging van de uitvoer. Niettemin wordt niet verwacht dat de verslechtering het niveau zal bereiken dat in de jaren direct na de pandemie werd waargenomen, toen hoge energiekosten en een zwakker concurrentievermogen zwaar op de externe balans drukten. Naarmate de wereldwijde vraag zich geleidelijk herstelt, zou de exportgroei in de sectoren technologie, industriële goederen en de groene transitie enige ondersteuning moeten bieden, waardoor het tekort binnen de perken kan worden gehouden en een over het algemeen veerkrachtige externe positie kan worden gehandhaafd.

Regering zoekt evenwicht tussen begrotingshervormingen, defensie en groei

De centrumrechtse coalitieregering van premier Petteri Orpo, bestaande uit de Nationale Coalitiepartij, de Finnenpartij, de Zweedse Volkspartij en de Christendemocraten, blijft zich richten op het verbeteren van de groeivooruitzichten van Finland op de lange termijn en het herstellen van de begrotingshoudbaarheid. Naast hervormingen van de arbeidsmarkt en maatregelen om de productiviteit te stimuleren, heeft de regering een reeks belastingverlagingen doorgevoerd, waaronder lagere inkomstenbelastingen en een verlaging van de vennootschapsbelasting, gericht op het versterken van het concurrentievermogen, het ondersteunen van investeringen en het stimuleren van de werkgelegenheid.

Tegelijkertijd heeft de regering een strenger immigratiebeleid gevoerd, waarbij de eisen voor verblijfsvergunningen, gezinshereniging en toegang tot een permanente verblijfsvergunning zijn aangescherpt, terwijl zij ernaar streeft prioriteit te geven aan arbeidsmigratie die tekorten aan geschoolde arbeidskrachten aanpakt. Dit beleid weerspiegelt de toenemende politieke aandacht voor migratie en integratie, met name onder de partijen binnen de regeringscoalitie.

Het is echter het programma voor begrotingsconsolidatie van de regering dat het meest controversieel is gebleken. Bezuinigingen op welzijnsprogramma’s, sociale uitkeringen en openbare diensten stuitten op aanzienlijke weerstand bij het publiek en droegen bij aan een daling van de steun voor de coalitie in recente opiniepeilingen. Als gevolg daarvan heeft de Sociaal-Democratische Partij haar voorsprong in de peilingen herwonnen in de aanloop naar de volgende parlementsverkiezingen, die gepland staan voor het voorjaar van 2027. Hoewel het politieke debat naar verwachting zal intensiveren in de aanloop naar de verkiezingen, blijft er brede consensus bestaan over de noodzaak om het concurrentievermogen van Finland te versterken, de defensie-uitgaven te verhogen en het groeipotentieel van de economie op de lange termijn te verbeteren.

Betaling

Wissels worden in Finland niet vaak gebruikt, omdat ze duiden op wantrouwen van de leverancier jegens de koper. Een wissel dient in de eerste plaats ter onderbouwing van een vordering en vormt een geldige schuldbekentenis.

Cheques, die eveneens weinig worden gebruikt bij binnenlandse en internationale transacties, vormen slechts een schuldbekentenis. Cheques die op het moment van uitgifte ongedekt zijn, kunnen er echter toe leiden dat de uitgever strafrechtelijk wordt vervolgd. Bovendien duurt het incasseren van cheques in Finland bijzonder lang (20 dagen voor binnenlandse cheques of cheques getrokken in Europese en mediterrane kustlanden; 70 dagen voor cheques getrokken buiten Europa), waardoor deze betaalmethode niet wordt aanbevolen.

Daarentegen worden SWIFT-bankoverschrijvingen steeds vaker gebruikt voor de afwikkeling van binnenlandse en internationale handelstransacties. Bij het gebruik van dit instrument wordt verkopers aangeraden volledige en nauwkeurige bankgegevens te verstrekken om tijdige betaling te vergemakkelijken, waarbij niet mag worden vergeten dat de uitvoering van de overschrijvingsopdracht uiteindelijk afhangt van de goede trouw van de koper. Banken in Finland hebben de SEPA-normen voor betalingen in euro's overgenomen.

Incasso

Mineurprocedure

Het doel van de minnelijke fase is het bereiken van een vrijwillige schikking tussen de schuldeiser en de schuldenaar zonder een gerechtelijke procedure te starten. De Finse wetgeving verplicht schuldeisers om de minnelijke fase in te leiden via brieven, indien nodig gevolgd door een laatste betalingsaanmaning per aangetekende of gewone post. In deze betalingsaanmaning wordt de schuldenaar verzocht de openstaande hoofdsom te betalen, vermeerderd met de achterstallige rente zoals vastgelegd in het contract.

Bij gebrek aan een rentebepaling in de overeenkomst is de debiteur automatisch rente verschuldigd vanaf de vervaldatum van de onbetaalde factuur tegen een tarief dat gelijk is aan de halfjaarlijkse rentevoet van de Finse centrale bank (Suomen Pankki), berekend op basis van de herfinancieringsrente van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met zeven procentpunten.

De Rentewet (Korkolaki) verplichtte debiteuren reeds om binnen de contractueel overeengekomen termijnen te betalen, op straffe van het verschuldigd worden van boeterente.

Sinds 2004 bedraagt de gewone verjaringstermijn in het Finse contractenrecht drie jaar.

Gerechtelijke procedures

Versnelde procedure

Voor duidelijke en onbetwiste vorderingen kunnen schuldeisers gebruikmaken van de versnelde procedure, die resulteert in een betalingsbevel (suppea haastehakemus). Dit is een eenvoudige schriftelijke procedure op basis van de indiening van alle documenten die de vordering staven (facturen, wissels, schuldbekentenissen, enz.). De rechtbank stelt een termijn van ongeveer twee weken vast waarbinnen de verweerder op het verzoek kan reageren of bezwaar kan maken. Bovendien kan deze versnelde procedure bij onbetwiste vorderingen ook elektronisch worden gestart. De aanwezigheid van een advocaat is, hoewel gebruikelijk, niet vereist voor dit soort procedures.

Gewone procedure

Een gewone gerechtelijke procedure wordt doorgaans gestart wanneer minnelijke invordering is mislukt. Een schriftelijk verzoek tot dagvaarding moet worden gericht aan de griffie van de rechtbank, die vervolgens de schuldenaar een dagvaarding betekent. De schuldenaar krijgt ongeveer twee weken de tijd om verweer in te dienen.

Tijdens de voorbereidende zitting baseert de rechtbank haar beraadslagingen op de schriftelijke stukken en ondersteunende documentatie van de partijen. Vervolgens roept de rechtbank de procespartijen op om hun argumenten te horen en te beslissen over de relevantie van het bewijsmateriaal. Tijdens deze voorbereidende fase is het voor de procespartijen mogelijk om, met hulp van de rechter, hun geschil via bemiddeling op te lossen en zo hun zakelijke relatie te behouden.

Indien het geschil na deze voorlopige zitting nog steeds niet is opgelost, vindt een volledige procedure plaats voor de rechtbank van eerste aanleg (Käräjäoikeus), bestaande uit één tot drie voorzittende rechters, afhankelijk van de complexiteit van de zaak. Tijdens deze zitting onderzoekt de rechter het ingediende bewijsmateriaal en hoort hij de getuigen van de partijen. De procespartijen formuleren vervolgens hun definitieve vorderingen, waarna de rechter de uitspraak doet, doorgaans binnen 14 dagen.

De in het ongelijk gestelde partij is aansprakelijk voor alle of een deel van de proceskosten (afhankelijk van de uitspraak) die de winnende partij heeft gemaakt. De gemiddelde tijd die nodig is voor het verkrijgen van een executoriale titel bedraagt ongeveer 12 maanden. Onbetwiste vorderingen in Finland duren doorgaans drie tot zes maanden. Betwiste vorderingen en de daaropvolgende gerechtelijke procedures kunnen tot een jaar in beslag nemen.

Handelszaken worden doorgaans behandeld door civiele rechtbanken, hoewel er sinds 2002 in Helsinki een Marktrechtbank (Markkinaoikeus) als afzonderlijke instantie functioneert, na een fusie van de Mededingingsraad en de voormalige Marktrechtbank.

0

Tenuitvoerlegging van een rechterlijke uitspraak

Een vonnis is vijftien jaar lang uitvoerbaar zodra het definitief is geworden. Indien de schuldenaar het vonnis niet nakomt, kan de schuldeiser het laten uitvoeren door een deurwaarder, die zal trachten een afbetalingsregeling met de schuldenaar te treffen, of het vonnis ten uitvoer leggen door middel van beslaglegging op vermogensbestanddelen.

Wat buitenlandse vonnissen betreft: aangezien Finland deel uitmaakt van de EU, heeft het tenuitvoerleggingsmechanismen overgenomen die van toepassing zijn op rechterlijke beslissingen van andere EU-lidstaten, zoals het EU-betalingsbevel en het Europees tenuitvoerleggingsbevel. Voor vonnissen van niet-EU-lidstaten moet het land van herkomst deel uitmaken van een bilaterale of multilaterale overeenkomst met Finland.

Insolventieprocedures

BUITENGERECHTELIJKE PROCEDURES

De Finse wetgeving bevat geen specifieke regels voor buitengerechtelijke schikkingen. Onderhandelingen tussen schuldeisers en schuldenaren vinden informeel plaats. Indien een overeenkomst wordt bereikt, moet deze nog door de rechtbank worden bekrachtigd.

HERSTRUCTURERINGSPROCEDURES

Het doel van herstructurering is om een insolvent bedrijf via een bewindvoering operationeel te laten blijven, in de veronderstelling dat het bedrijf, indien het zijn activiteiten kan voortzetten, een groter deel van zijn schulden zal kunnen terugbetalen dan mogelijk zou zijn geweest in het geval van een faillissement. De inleiding van deze procedure leidt tot een automatisch moratorium, waardoor de onderneming bescherming geniet tegen haar schuldeisers.

De raad van bestuur behoudt zijn beslissingsbevoegdheid, maar de curator heeft het recht om bepaalde aspecten van de bedrijfsvoering te controleren, waaronder het aangaan van nieuwe schulden en het toezicht op eigendomsoverdrachten.

LIQUIDATIE

Wanneer schuldenaren niet in staat zijn hun schulden op de vervaldag te betalen en dit onvermogen niet van tijdelijke aard is, worden zij in liquidatie geplaatst. Zodra de rechtbank een verzoek tot liquidatie heeft aanvaard, wordt de schuldenaar failliet verklaard. Er wordt een curator aangesteld en er wordt een termijn vastgesteld waarbinnen schuldeisers hun vorderingen kunnen indienen. De curator stelt vervolgens een voorstel voor de verdeling van de opbrengsten op, terwijl de schuldeisers toezicht houden op de verkoop van het vermogen en de verdeling van de opbrengsten.

Laatst bijgewerkt: juli 2025