Oostenrijk

Stagnatie, gevolgd door een bescheiden groei

De Oostenrijkse economie komt langzaam uit de langste recessie in de geschiedenis van de Tweede Republiek. Na twee jaar van negatieve groeicijfers stabiliseerde het bbp zich eind 2024 en in de eerste helft van 2025. Vanaf de tweede helft van 2025 zou de economie licht moeten groeien, terwijl het groeipercentage in de loop van 2026 iets verder zou moeten stijgen. De particuliere consumptie zou een belangrijke bijdrage aan deze groei moeten leveren, aangezien de koopkracht en het consumentenvertrouwen naar verwachting zullen blijven verbeteren, zij het voorzichtig. In Oostenrijk worden lonen, pensioenen en pensioenuitkeringen met een jaar vertraging aan de inflatie aangepast. Na de sterke stijging van de nominale lonen met 8,5 % als gevolg van de collectieve loonovereenkomst in 2024 verwacht de Oostenrijkse centrale bank nominale loonstijgingen van respectievelijk 3,8 % en 2,7 % in 2025 en 2026. Na aftrek van de inflatie betekent dit dat de reële loonstijging in 2024 5,3% bedroeg – de eerste stijging sinds 2019 – waarna deze in 2025 en 2026 afvlakte tot respectievelijk 0,4% en 0,5%, wat nog steeds boven het langetermijngemiddelde van 0,3% zou liggen. In feite is de inflatie sinds eind 2024 weer merkbaar gestegen. Een van de redenen hiervoor is het aflopen van het initiatief voor een maximumprijs voor elektriciteit en het beëindigen van andere steunmaatregelen voor energieprijzen begin 2025, waardoor de energiekosten voor huishoudens aanzienlijk zijn gestegen. Daarnaast is de prijs van het KlimaTicket (een jaarkaart voor het openbaar vervoer in heel Oostenrijk) in augustus 2025 met 19% verhoogd. Vanaf 2026 zou de inflatiedruk weer enigszins moeten afnemen, zodra de energieprijzen zich op jaarbasis normaliseren. De prijzen voor diensten zullen echter waarschijnlijk onder druk blijven staan, aangezien deze zeer arbeidsintensief zijn, en het KlimaTicket zal ook 8% duurder worden. Ten slotte zal de koopkracht worden beïnvloed door de stopzetting van de klimaatbonusuitkeringen (compensatie voor CO₂-beprijzing voor particuliere huishoudens, die afhankelijk van de locatie kan variëren van 145 tot 290 euro per persoon per jaar), die voor het laatst in februari 2025 zijn uitgekeerd. Gezien de gestegen spaarquote van particuliere huishoudens in de afgelopen twee jaar, zouden deze extra kosten moeten worden gecompenseerd door een lichte daling van de besparingen.

Ook de investeringen in de bouw zouden een kleine positieve impuls moeten geven, met name vanaf 2026. Begin 2025 was er een merkbare opleving van de vraag naar leningen voor woningbouw als gevolg van het soepelere monetaire beleid van de Europese Centrale Bank (ECB). In de eerste helft van 2025 verlaagde de ECB haar belangrijkste rentevoet (depositorente) met in totaal 0,5 procentpunt tot 2%, wat als het neutrale niveau wordt beschouwd. Gezien de bescheiden economische groei in de eurozone en de stabiele inflatievooruitzichten zouden er tegen het einde van 2025 nog twee verlagingen van elk 25 basispunten kunnen volgen. Hoewel de basisrente in 2026 waarschijnlijk ongewijzigd blijft, kunnen twee verdere verlagingen niet worden uitgesloten als het herstel traag blijft verlopen. Dit zal vanaf 2026 de vraag in de bouwsector ondersteunen, met name op het gebied van woningbouw. Daarentegen zullen de bedrijfsinvesteringen in apparatuur en machines naar verwachting afnemen als gevolg van de lage bezettingsgraad in de verwerkende industrie. De buitenlandse vraag naar Oostenrijkse producten (ongeveer 50% van alle lokaal geproduceerde goederen wordt geëxporteerd) zal naar verwachting beperkt blijven. Gezien de sterke stijging van de arbeidskosten ten opzichte van het Europese gemiddelde is het prijsconcurrentievermogen van Oostenrijkse goederen de afgelopen jaren afgenomen. Er blijft onzekerheid bestaan over de handelsovereenkomst tussen de EU en de VS, aangezien er op het moment van schrijven officieel geen handelsakkoord tussen de EU en de VS bestaat, afgezien van een politiek akkoord waarin de Amerikaanse invoertarieven op EU-goederen op 15% zijn vastgesteld. Dit tarief geldt voor auto’s en auto-onderdelen, evenals voor geneesmiddelen, maar geldt niet voor staal, aluminium en koper, waarvoor allemaal een tarief van 50% geldt. Er zijn enkele uitzonderingen, bijvoorbeeld voor vliegtuigen, generieke geneesmiddelen en chemische precursoren.

De VS is de op één na grootste exportbestemming van Oostenrijk en is goed voor 8,2% van de Oostenrijkse export: voornamelijk machines, farmaceutische apparatuur en auto-onderdelen worden over de Atlantische Oceaan verscheept. De Oostenrijkse export zal echter ook worden beïnvloed door de economische ontwikkeling van Duitsland, aangezien dit buurland veruit de belangrijkste handelspartner is. Hoewel Duitsland een trage groei zou moeten laten zien (vooral in 2026) en meer uitgeeft aan defensie en infrastructuur, kunnen Oostenrijkse bedrijven hier slechts in beperkte mate van profiteren, aangezien Oostenrijk geen noemenswaardige defensie-industrie heeft. Bovendien is de staat begonnen met de invoering van een streng bezuinigingsbeleid. Bijgevolg wordt er in 2025 en 2026 geen steun van de overheid verwacht om de groei te stimuleren.

EU-tekortprocedure gestart

Nog niet zo lang geleden werd Oostenrijk beschouwd als een van de zuinige EU-landen. Dit veranderde in 2025. In juli 2025 startte de EU een procedure wegens buitensporig tekort. Na het reeds hoge tekort in 2024 is er in 2025 opnieuw sprake van een tekort dat boven de Maastricht-criteria van 3% van het nominale bbp ligt, waardoor de totale schuld verder boven de maximale EU-doelstelling van 60% uitkomt. Hoewel het tekort in 2026 zou moeten afnemen, zal dit niet voldoende zijn om tegen 2028 aan de EU-doelstelling van 3% te voldoen. Het ongewoon hoge schuldniveau van de afgelopen jaren is het gevolg van de hoge inflatie als gevolg van de energieprijscrisis en de automatische aanpassing van pensioenen, sociale uitkeringen en personeelskosten in de publieke sector. Als reactie hierop heeft de regering een omvangrijk bezuinigingsprogramma gelanceerd. Naast bezuinigingen op klimaatgerelateerde projecten (afschaffing van de klimaatbonus en bezuinigingen op subsidies, evenals besparingen bij ministeries) heeft de regering besloten om een door de staat gefinancierde regeling voor bijscholing tijdens verlof af te schaffen en wijzigingen door te voeren in het pensioenstelsel. Vanaf juni 2025 stijgen de ziektekostenverzekeringspremies voor gepensioneerden, en vanaf 2026 is vervroegde uittreding alleen nog mogelijk vanaf de leeftijd van 63 jaar (in plaats van 62) en bij een minimale verzekeringsduur van 42 jaar (in plaats van 40). Bovendien zullen nieuwe gepensioneerden slechts 50% van de automatische inflatieaanpassing ontvangen. Het effect op de begroting zal in 2025 beperkt zijn, aangezien de inflatie-indexering en de hoge rentekosten de bezuinigingen zullen compenseren. De gevolgen, met name van de pensioenhervorming, zullen vanaf 2026 geleidelijk zichtbaar worden en in 2027 volledig effect sorteren. Het begrotingstekort zal dan ook langzaam afnemen, terwijl de schuldquote verder zal stijgen.

Het overschot op de lopende rekening van Oostenrijk is in 2024 aanzienlijk gegroeid dankzij de sterke verbetering van de handelsbalans voor goederen als gevolg van betere ruilvoetvoorwaarden. Gezien de pessimistischere vooruitzichten voor de export zal het overschot op de handelsbalans voor goederen in 2025 en 2026 naar verwachting afnemen. Dit zou gedeeltelijk moeten worden gecompenseerd door een verdere stijging van de sterke handelsbalans in diensten dankzij zeer robuuste toeristenaantallen. Er wordt geen grote verandering verwacht in de primaire inkomstenbalans (het saldo van inkomsten uit buitenlandse investeringen) of het secundaire inkomenstekort (voornamelijk veroorzaakt door geldovermakingen van buitenlandse werknemers en bijdragen aan internationale organisaties).

Candy-coalitie onder druk

Christian Stocker van de conservatief-christendemocratische ÖVP is de huidige bondskanselier en leidt de „Candy-coalitie“, gevormd door de ÖVP, de sociaaldemocratische SPÖ en de liberale NEOS. De naam van de coalitie is een knipoog naar de kleuren van de partijen: turkoois, rood en roze. De coalitie kwam pas tot stand na langdurige onderhandelingen in de nasleep van de uitslag van de Nationalrat-verkiezingen van september 2024 en de verpletterende overwinning van de extreemrechtse FPÖ. Het was de eerste verkiezingsoverwinning van de FPÖ op nationaal niveau in de moderne geschiedenis van Oostenrijk. De FPÖ wist haar score van 2019 met maar liefst 12,7 procentpunten te verbeteren tot 28,9%, waardoor de partij 57 van de in totaal 183 zetels behaalde. Het merendeel van de extra stemmen voor de FPÖ kwam ten koste van de conservatieve christendemocratische ÖVP, waarvan het stemmenaantal met 11,2 procentpunten daalde ten opzichte van de vorige verkiezingen (26,3%), wat de partij 51 zetels opleverde. Oorspronkelijk sloten alle partijen in de Nationalrat elke vorm van samenwerking met de controversiële rechtsextremistische leider van de FPÖ, Herbert Kickl, uit. Daarom gaf bondspresident Alexander Van der Bellen de ÖVP, die als tweede eindigde, de opdracht om coalitiebesprekingen te starten. De ÖVP benaderde de SPÖ en de Neos. Begin 2025 verlieten de Neos de onderhandelingstafel omdat zij klaagden over het gebrek aan bereidheid bij de SPÖ en de ÖVP om ingrijpende hervormingen door te voeren. Toen, na een leiderschapswisseling bij de ÖVP, wendden de conservatieven zich tot de FPÖ voor coalitiegesprekken, die eveneens mislukten omdat de FPÖ niet bereid was compromissen te sluiten. Het alternatief voor een van deze twee coalitiemogelijkheden zou nieuwe verkiezingen zijn geweest, waarbij de FPÖ volgens de peilingen een nog groter aandeel van de stemmen zou hebben behaald. Daarom hervatten de partijen van de „Candy-coalitie“ de onderhandelingen en vormden zij in maart 2025 een regering, nadat zij overeenstemming hadden bereikt over de invoering van enkele fiscale hervormingen.

Het is onduidelijk of de „Candy-coalitie“ de volledige zittingsperiode tot de volgende geplande verkiezingen in 2029 zal kunnen volmaken. Hoewel de partijen in 2025 en 2026 akkoord gingen met belastingverhogingen en bezuinigingen, hebben ze de details van het begrotingsplan voor de daaropvolgende jaren nog niet afgerond. Over het algemeen zijn de ÖVP en (gedeeltelijk) de NEOS voorstander van belastingverlagingen, terwijl de SPÖ aandringt op belastingverhogingen. Verder zijn alle partijen het eens geworden over een aanscherping van het immigratiebeleid en hebben zij een plan voorgesteld dat gericht is op de invoering van een permanent quotumsysteem voor gezinshereniging. Ze worden onder druk gezet door een nog grotere stijging van de publieke steun voor de FPÖ, die in de peilingen van de zomer van 2025 34 % bereikte (tegenover 29 % bij de laatste verkiezingen). Ondertussen verloor de steun voor de ÖVP wat terrein en daalde deze tot 22 %, hoewel de partij nog steeds op de tweede plaats staat.

Betaling

SWIFT- en SEPA-overschrijvingen (binnen de EU) worden vaak gebruikt voor binnenlandse en internationale transacties en bieden een kosteneffectieve, snelle en veilige manier van betalen.

Wissels en, in mindere mate, cheques worden meestal gebruikt als financieringsmiddel of betalingsgarantie. Toch worden ze niet op grote schaal gebruikt en ook niet aanbevolen, omdat ze niet altijd de meest effectieve betaalwijzen zijn. Wissels moeten aan relatief strenge verplichte criteria voldoen om geldig te zijn, wat ondernemers ervan weerhoudt ze te gebruiken. Tegelijkertijd hoeven cheques op de datum van uitgifte niet gedekt te zijn door middelen, maar moeten ze wel gedekt zijn op de datum van aanbieding. Banken sturen ongedekte cheques doorgaans terug naar de uitgever, die de betaling ook zelf kan stopzetten zonder bang te hoeven zijn voor strafrechtelijke vervolging wegens misbruik van deze mogelijkheid.

Incasso

In de regel begint het incassoproces met het per aangetekende post versturen van een betalingsaanmaning aan de debiteur, waarin hij wordt herinnerd aan zijn verplichting om het openstaande bedrag te betalen, vermeerderd met eventuele vertragingsrente zoals vastgelegd in de koopovereenkomst of de verkoopvoorwaarden.

Indien de overeenkomst geen rentebepaling bevat, geldt vanaf 1 augustus 2002 halfjaarlijks de basisrentevoet van de Bank of Austria, berekend op basis van de herfinancieringsrente van de Europese Centrale Bank, verhoogd met acht procentpunten.

SPOEDPROCEDURE

Voor vorderingen die vast, liquide en onbetwist zijn, kunnen schuldeisers via een voorgedrukt formulier bij de arrondissementsrechtbank een versnelde gerechtelijke vordering (Mahnverfahren) indienen. De bevoegde rechtbank voor dit soort versnelde procedures versnelt de vereiste handelingen voor gewone vorderingen tot 75.000 euro (voorheen 30.000 euro).

Bij deze procedure vaardigt de rechter een bevel uit tot betaling van het gevorderde bedrag plus de gemaakte proceskosten. Indien de schuldenaar niet binnen vier weken na betekening van de uitspraak beroep aantekent (Einspruch) tegen het bevel, is het bevel relatief snel uitvoerbaar.

Voor onbetaalde wissels bestaat een speciale procedure (Wechselmandatsverfahren), waarbij de rechtbank onmiddellijk een dagvaarding uitreikt waarin de debiteur wordt gesommeerd binnen twee weken te betalen. Mocht de debiteur de vordering echter betwisten, dan wordt de zaak via de normale gerechtelijke procedure behandeld.

Indien de schuldenaar vermogen in andere EU-landen heeft, kan de schuldeiser de Handelsrechtbank van Wenen verzoeken om een Europees betalingsbevel uit te vaardigen voor onbetwiste schulden, dat in alle EU-landen (behalve Denemarken) uitvoerbaar is.

GEWONE PROCEDURES

Wanneer geen schikking kan worden bereikt, of wanneer een vordering wordt betwist, is het laatste resterende alternatief het instellen van een gewone rechtsvordering (Klage) bij de districtsrechtbank (Bezirksgericht) of de regionale rechtbank (Landesgericht), afhankelijk van het vorderingbedrag of de aard van het geschil. Verweerders hebben vier weken de tijd om hun eigen argumenten in te dienen.

Wat de regionale rechtbanken betreft, wordt van gedaagden verwacht dat zij in reactie op de dagvaarding hun eigen argumenten naar voren brengen, en krijgen zij daarvoor vier weken de tijd.

Alleen in het district Wenen bestaat er een afzonderlijke handelsrechtbank (Handelsgericht) voor de behandeling van handelszaken (handelsgeschillen, rechtszaken inzake oneerlijke concurrentie, insolventieverzoeken, enz.

Tijdens de voorbereidende fase van de procedure moeten de partijen schriftelijk bewijsmateriaal indienen en hun respectieve vorderingen indienen. De rechtbank beslist vervolgens over de feiten van de aan haar voorgelegde zaak, maar stelt geen onderzoek in op eigen initiatief. Tijdens de hoofdzitting onderzoekt de rechter het ingediende schriftelijke bewijsmateriaal en hoort hij de argumenten van de partijen en de getuigenverklaringen. Een executoriale titel kan in eerste aanleg doorgaans binnen ongeveer tien tot twaalf maanden worden verkregen. Het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering bepaalt dat de winnende partij in het geding recht heeft op volledige vergoeding door de verliezende partij van alle noodzakelijke proceskosten die eerder zijn gemaakt.

0

0

0

Tenuitvoerlegging van een rechterlijke beslissing

Een vonnis wordt uitvoerbaar zodra het in kracht van gewijsde is gegaan. Indien de schuldenaar het vonnis van de rechtbank niet naleeft, kan de rechtbank een beslagleggingsbevel of een loonbeslagbevel uitvaardigen. Als alternatief kan de rechtbank beslag leggen op de activa van de schuldenaar en deze verkopen.

Voor buitenlandse vonnissen kunnen de omstandigheden variëren, afhankelijk van het land van herkomst. Voor EU-landen zijn de twee belangrijkste methoden voor de tenuitvoerlegging van een EU-vonnis het Europees executiebevel of de bepalingen van de Brussel I-verordeningen. Voor niet-EU-landen worden vonnissen erkend en ten uitvoer gelegd, mits het land van herkomst partij is bij een internationale overeenkomst met Oostenrijk.

Insolventieprocedures

BUITENGERECHTELIJKE PROCEDURES

Buitengerechtelijke herstructureringspogingen en onderhandelingen gaan doorgaans vooraf aan insolventieprocedures. Ze vormen een middel om herkapitalisatieleningen te verkrijgen in ruil voor de status van bevoorrechte schuldeiser.

HERSTRUCTURERING

Een voorwaarde voor een herstructureringsprocedure is dat de schuldenaar een verzoek tot inleiding indient en tegelijkertijd een herstructureringsplan voorlegt. Deze procedure wordt ofwel onder eigen beheer ofwel onder beheer van een curator gevoerd. Bij een door de schuldenaar zelf beheerde herstructurering moet de schuldenaar een verzoek tot zelfbeheer indienen, vergezeld van de vereiste documenten en een herstructureringsplan dat voorziet in een minimumquota van 30%.

LIQUIDATIE

Liquidatieprocedures hebben tot doel de rechten van de verschillende schuldeisers op billijke wijze te realiseren. De procedure wordt geleid door een curator, die de leiding over het bedrijf op zich neemt, de activa verkoopt en de opbrengst onder de schuldeisers verdeelt.

EIGENDOMSVOORBEHOUD

Net als in Duitsland is eigendomsvoorbehoud een schriftelijke clausule in een contract, waarin wordt bepaald dat de leverancier het eigendom van de geleverde goederen behoudt totdat de koper de prijs volledig heeft betaald. Dit neemt doorgaans een van de volgende drie vormen aan:

eenvoudig eigendomsvoorbehoud: de leverancier behoudt het eigendom van de geleverde goederen totdat de koper de volledige prijs heeft betaald;

uitgebreid eigendomsvoorbehoud: het eigendomsvoorbehoud wordt uitgebreid tot de verdere verkoop van de daaruit voortkomende goederen; de koper draagt de vorderingen die voortvloeien uit de doorverkoop aan een derde partij over aan de oorspronkelijke leverancier;

uitgebreid eigendomsvoorbehoud: het eigendomsvoorbehoud wordt uitgebreid tot de goederen die tot een nieuw product zijn verwerkt, en de oorspronkelijke leverancier blijft eigenaar of mede-eigenaar tot de waarde van zijn levering.

Laatst bijgewerkt: augustus 2025