De energietransitie en elektrificatie zouden de wereldwijde metaalmarkten ingrijpend kunnen transformeren. Geconfronteerd met sterk stijgende vraag en een steeds beperkter aanbod, wordt verwacht dat koper, nikkel en aluminium tegen 2035 structurele tekorten zullen ondervinden, wat de weg vrijmaakt voor een nieuwe bullmarkt in metaalprijzen.
Industriële metalen gaan een nieuwe fase in. De energietransitie creëert aanzienlijke nieuwe vraag, terwijl het aanbod steeds minder responsief wordt.
Deze combinatie zou aanhoudende druk kunnen leggen op koper, nikkel en aluminium en een nieuwe bullmarkt voor metaalprijzen kunnen inluiden.
zei Simon LACOUME, econoom in de metaalsector bij Coface.
De vraag versnelt door de energietransitie
Zelfs vóór de opkomst van koolstofarme technologieën was de vraag naar metalen al ondersteund door robuuste structurele trends. Verstedelijking, infrastructuur en de groei van opkomende economieën zullen de wereldwijde consumptie de komende jaren blijven aanjagen. De bouwsector is goed voor bijna 50% van het wereldwijde staalverbruik, terwijl elektrificatie al bijna driekwart van de wereldwijde kopervraag uitmaakt.
Maar deze lang bestaande vraag wordt nu aangevuld door die van de energietransitie en digitalisering. Hernieuwbare energie, elektrische voertuigen, batterijen, elektriciteitsnetten en datacenters zijn bijzonder metaalintensief. Volgens het scenario APS2 van de IEA1zouden schone technologieën tegen 2035 35% van de wereldwijde vraag naar koper en nikkel kunnen uitmaken.
Waarom het aanbod moeite heeft om bij te blijven
Gezien deze versnelde aanvoer heeft het aanbod moeite om bij te blijven. Minder dan 1% van de minerale exploratieprojecten resulteert in een operationele mijn, en de ontwikkeling van nieuwe capaciteit bij bestaande projecten kan gemiddeld bijna 20 jaar duren (vergeleken met minder dan 15 jaar begin jaren 2000). Lage rendementen op investeringen, dalende ertsgehalte in afzettingen en stijgende kosten beperken ook het vermogen van producenten om de productie snel te verhogen.
Daarbij komt een hoge mate van geografische concentratie in toeleveringsketens. Indonesië is goed voor 67% van de wereldwijde nikkelertsproductie, terwijl China meer dan de helft van de wereldwijde raffinagecapaciteit voor verschillende metalen bezit.
Ten slotte nemen de handelsbeperkingen toe: eind 2025 waren 1.138 maatregelen die de import of export van kritieke mineralen beïnvloeden, vergeleken met 357 tien jaar eerder.
Koper, nikkel, aluminium: structurele tekorten tegen 2035
De onbalans tussen vraag en aanbod zal naar verwachting vooral uitgesproken zijn voor metalen die essentieel zijn voor de energietransitie. Voor aluminium, koper en nikkel zal de vraag in het komende decennium sneller groeien dan het aanbod, zelfs zonder verdere versnelling van de decarbonisatie. Echter, niet al deze metalen worden op dezelfde manier beïnvloed.
Data gebruikt voor de grafiek in .xlsx formaat
Koper, dat essentieel is voor de elektrificatie van economieën en de ontwikkeling van digitale infrastructuur, zou tegen 2035 (afhankelijk van het scenario) een tekort van tussen de 1,5 en 6,5 miljoen ton kunnen ondervinden, waarmee het mogelijk 17% van de wereldwijde vraag zal bereiken in een Net Zero Emission scenario. De opleving van datacenters kan deze druk verder verergeren.
Nikkel lijkt het metaal te zijn dat het meest wordt getroffen door de energietransitie, aangedreven door batterijen en elektrische mobiliteit. In een Net Zero-scenario zou de markt voor geraffineerde nikkel tegen 2035 een tekort van ongeveer 6,5 miljoen ton kunnen ondervinden, wat bijna 35% van de verwachte vraag vertegenwoordigt.
Ook wordt verwacht dat de aluminiummarkt strakker zal worden. Het tekort kan oplopen tot 5 tot 15 miljoen ton, wat ongeveer 10% van de verwachte vraag vertegenwoordigt. In dit geval komt de beperking minder voort uit de beschikbaarheid van hulpbronnen dan uit industriële capaciteit, de noodzakelijke investeringen en toegang tot concurrerend geprijsde elektriciteit.
Op weg naar een nieuwe bullmarkt voor metalen
Van deze spanningen wordt verwacht dat deze spanningen een aanhoudende druk op de prijzen zullen uitoefenen. Coface voorspelt dat koper- en nikkelprijzen in het komende decennium bijna kunnen verdubbelen, terwijl aluminium naar verwachting ook sterk zal stijgen. Omgekeerd lijken staal en zink minder kwetsbaar, met minder beperkte leveringsomstandigheden en een beperktere blootstelling aan de nieuwe eisen die gepaard gaan met de energietransitie.
Data gebruikt voor de grafiek in .xlsx formaat
Voor fabrikanten zal de uitdaging zich dus geleidelijk uitbreiden tot alleen de prijs: het veiligstellen van toegang tot kritieke metalen, het ontwikkelen van recycling en het verminderen van materiaalintensiteit kunnen belangrijke factoren worden voor de concurrentiekracht.
> Download de volledige studie en ontdek onze analyse van de Metalensector
1 Internationaal Energieagentschap
2 Aangekondigde beloftenscenario
