Ongelijkmatige economische groei
De Thaise economie is in 2026 in een gematigd tempo blijven groeien, waarbij de groei voornamelijk werd aangedreven door de export en investeringen in plaats van door een brede binnenlandse vraag. De export van goederen was bijzonder sterk en steeg in het tweede kwartaal met 18% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar, ondersteund door elektronica, elektrische apparaten en technologiegerelateerde producten. Ook de particuliere investeringen bleven robuust: de Private Investment Index van de Bank of Thailand steeg in juni met 17% ten opzichte van dezelfde maand vorig jaar, wat wijst op aanhoudende kapitaaluitgaven in exportgerichte sectoren en technologische toeleveringsketens. De consumptie van huishoudens blijft positief, maar is afgekoeld ten opzichte van de sterkere groei die werd waargenomen in de vroege herstelperiode na de pandemie. De hoge schuldenlast van huishoudens, de tragere inkomensgroei en de stijgende kosten van levensonderhoud blijven een rem zetten op de bestedingen, hoewel ondersteunende maatregelen van de overheid hebben bijgedragen aan het opvangen van de gevolgen van hogere energiekosten. De invoer is snel toegenomen: de invoer van goederen steeg in het tweede kwartaal met 43 % op jaarbasis, aangedreven door hogere prijzen voor brandstofproducten en chemicaliën, evenals een sterkere vraag naar machines en industrieproducten.
De groei blijft ongelijk verdeeld over de sectoren. De exportgerichte verwerkende industrie, met name de elektronicasector en hoogwaardige industriële activiteiten, heeft geprofiteerd van de wereldwijde investeringscyclus op het gebied van kunstmatige intelligentie (AI) en de stijgende investeringen in datacenters. Deze divergentie komt tot uiting in de industriële cijfers. Ondanks de sterke exportgroei daalde de productie in de verwerkende industrie in de eerste helft van het jaar met 0,4% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar, wat erop wijst dat de groei geconcentreerd blijft in een relatief kleine groep sectoren, waaronder elektronica, elektrische apparatuur, papier en voedingsmiddelen. De landbouw (6,4% van het bbp van 2025, maar 28,1% van de totale werkgelegenheid) vertraagde in de eerste helft van 2026 na een solide groei in 2025 als gevolg van het El Niño-effect. De productie van bepaalde belangrijke landbouwgrondstoffen, zoals padie en oliepalm, daalde. Ook het toerisme heeft zich langzamer hersteld dan verwacht. De inkomsten uit buitenlandse bezoekers bleven in de eerste helft van 2026 grotendeels ongewijzigd, na een daling van 6% in 2025, terwijl het aantal toeristen een dalende trend blijft vertonen. Veel kleine en middelgrote ondernemingen en op de binnenlandse markt gerichte bedrijven blijven kampen met een zwakke vraag en hevige concurrentie. Ook het herstel van het toerisme verliep trager dan verwacht. De inkomsten uit buitenlandse bezoekers bleven in de eerste helft van 2026 grotendeels stabiel, na een daling van 6% in 2025, terwijl het aantal toeristen verder afnam. Vooruitkijkend naar de rest van 2026 en 2027 zal het economisch herstel van Thailand waarschijnlijk ongelijkmatig blijven, waarbij de export en de investeringen beter blijven presteren dan de bestedingen van huishoudens.
De consumentenprijzen begonnen vanaf april 2026 te stijgen doordat hogere energie- en productiekosten doorwerkten in de bredere economie. Hoewel de onderliggende prijsdruk is toegenomen, blijven de inflatieverwachtingen relatief goed verankerd. De arbeidsmarkt blijft over het algemeen stabiel, hoewel het toenemende aantal fabriekssluitingen zorgen baart over de werkgelegenheid in de verwerkende industrie.
Begrotings- en externe uitdagingen
De begrotingssituatie van Thailand is beheersbaar, hoewel de begrotingsruimte kleiner is geworden. Bovendien is de externe positie in 2026 merkbaar verzwakt na meerdere jaren van aanzienlijke overschotten. De voorgestelde begroting voor het boekjaar 2027 weerspiegelt een voorzichtige koers in de richting van begrotingsconsolidatie in plaats van aanvullende stimuleringsmaatregelen. De overheidsuitgaven zullen naar verwachting slechts marginaal stijgen, van 3,78 biljoen THB (114,8 miljard USD) in het boekjaar 2026 tot 3,79 biljoen THB (115,1 miljard USD), terwijl het begrotingstekort naar verwachting zal afnemen van ongeveer 4,4% van het bbp tot 3,9%. Dit duidt op een grotere nadruk op het behoud van begrotingsruimte nu de overheidsschuld het door de regering vastgestelde plafond van 70% nadert. De overheidsschuld (vrijwel uitsluitend binnenlands) bedroeg in juni 2026 bijna 67% van het bbp, vergeleken met ongeveer 41% vóór de pandemie. Ondanks strengere begrotingsbeperkingen zijn de beleidsprioriteiten gericht gebleven op infrastructuur, concurrentievermogen, digitalisering, energietransitie en steun aan huishoudens.
De externe rekeningen van Thailand zijn in 2026 aanzienlijk verslechterd. Hoewel de export sterk is gebleven, is de import nog sneller gestegen als gevolg van hogere energiekosten, de invoer van kapitaalgoederen en investeringsgerelateerde aankopen. In de eerste helft van 2026 groeide de export met 18 % op jaarbasis, terwijl de invoer met 38 % steeg, wat resulteerde in een aanzienlijk tekort op de goederenhandelsbalans van ongeveer 32 miljard USD. Tegelijkertijd presteerde het toerisme, van oudsher een belangrijke bron van buitenlandse inkomsten, onder de verwachtingen, met aanhoudend matige bezoekersaantallen en toeristische inkomsten. De regering zal in 2027 ambitieus blijven op het gebied van toerisme en streven naar een herstel van het aantal bezoekers door middel van uitgebreide luchtverbindingen, grootschalige toeristische promotiecampagnes, nieuwe entertainment- en toeristische infrastructuur en inspanningen om bezoekers met een hoger bestedingspatroon aan te trekken. Deze vooruitzichten lijken echter enigszins optimistisch, gezien het zwakker dan verwachte herstel, de afnemende uitgaande reizen vanuit China, de toenemende regionale concurrentie en de aanhoudende zorgen over de bestedingen van huishoudens in belangrijke bronmarkten. Hoewel het toerisme zich geleidelijk zou moeten blijven herstellen, kan een terugkeer naar het groeimomentum van vóór de pandemie moeilijker blijken dan de officiële prognoses suggereren.
De verslechtering van de externe saldi heeft in 2026 bijgedragen aan neerwaartse druk op de baht. Hoewel een zwakkere munt op termijn het concurrentievermogen van de export en het toerisme zou kunnen ondersteunen, vergroot deze ook de risico’s op geïmporteerde inflatie, met name voor energie en halffabricaten.
Coalitiepolitiek, beleidsonzekerheid
Een uitgelekt telefoongesprek tussen voormalig premier Paetongtarn Shinawatra (de centristisch-populistische Pheu Thai-partij) en de voormalige Cambodjaanse premier Hun Sen, waarin Shinawatra algemeen werd gezien als iemand die tijdens een bilateraal geschil een al te verzoenende houding aannam, werd het brandpunt van kritiek van nationalistische groeperingen, conservatieve elites en delen van het politieke establishment. De controverse leidde er uiteindelijk toe dat het Grondwettelijk Hof Paetongtarn in augustus 2025 uit haar ambt zette, minder dan een jaar nadat ze aan de macht was gekomen. Haar ontslag volgde op de afzetting van voormalig premier Srettha Thavisin (Pheu Thai) in 2024, wat de aanhoudende invloed van gerechtelijke instellingen in het politieke systeem van Thailand onderstreepte.
Na het ontslag van Paetongtarn wist Anutin Charnvirakul, de leider van de Bhumjaithai-partij (centristisch en pragmatisch), parlementaire steun te verkrijgen om premier te worden via een regeling die onder meer steun omvatte van de oppositionele Volkspartij (progressief, hervormingsgezind en liberaal), met de afspraak dat het parlement binnen vier maanden zou worden ontbonden. Hoewel Anutin en Bhumjaithai uit de vervroegde verkiezingen van februari 2026 in een sterkere politieke positie tevoorschijn kwamen, beschikt geen enkele partij over een absolute meerderheid in het parlement, waardoor het leiden van een coalitie cruciaal blijft voor effectief bestuur. Algemeen wordt aangenomen dat Bhumjaithai na de Senaatsverkiezingen van 2024 ook aanzienlijke invloed zal hebben binnen de Senaat, wat haar vermogen om wetgevingsresultaten te beïnvloeden en het tempo van de grondwetshervorming te sturen mogelijk zal versterken. Ondertussen onderstreepte het grondwettelijk referendum, dat gelijktijdig met de verkiezingen van februari 2026 werd gehouden, de brede steun van het publiek voor het opstellen van een nieuwe grondwet ter vervanging van de grondwet van 2017.
Hoewel Anutin onder conservatieve instellingen op bredere acceptatie lijkt te kunnen rekenen dan zowel Pheu Thai als de People’s Party, blijft de steun in het parlement afhankelijk van het in stand houden van een coalitie van partijen met uiteenlopende prioriteiten. Tegen de achtergrond van trage groei, stijgende schuldenlast van huishoudens, hoge energiekosten en geopolitieke onzekerheid zal het vermogen van de regering om beleidsmaatregelen door te voeren en de samenhang binnen de coalitie te handhaven een belangrijke factor blijven die het politieke klimaat bepaalt. Over het geheel genomen blijft Thailand politiek stabiel wat betreft de openbare orde en het functioneren van de instellingen. De versnippering van de coalitie, de aanhoudende betrokkenheid van de rechterlijke macht bij de politiek en de hardnekkige kloof tussen hervormingsgezinde en conservatieve politieke krachten wijzen er echter op dat er op middellange termijn waarschijnlijk sprake zal blijven van een relatief hoge mate van politieke onzekerheid.
Handelsdiversificatie en economische integratie door middel van neutraliteit
Thailand streeft actief naar handelsliberalisering als onderdeel van zijn strategie om exportmarkten te diversifiëren, investeringen aan te trekken en zijn positie in regionale toeleveringsketens te versterken. Naast de uitbreiding van de vrijhandelsovereenkomst tussen de ASEAN en China (ACFTA 3.0) versnelt Thailand de onderhandelingen over verschillende belangrijke overeenkomsten, waaronder vrijhandelsovereenkomsten met de Europese Unie, Zuid-Korea en Canada, met als doel deze in 2026 te ondertekenen. Tegelijkertijd werkt het land aan de uitvoering van recent ondertekende overeenkomsten met de EFTA, Sri Lanka en Bhutan. Deze initiatieven zijn bedoeld om de markttoegang voor Thaise bedrijven te vergroten, de afhankelijkheid van een beperkt aantal exportbestemmingen te verminderen en het economisch concurrentievermogen op langere termijn te ondersteunen.
Thailand streeft tevens naar een relatief neutrale houding in het buitenlands beleid, waardoor het investeringen, handelsstromen en toerisme van een breed scala aan partners kan aantrekken. Deze aanpak komt tot uiting in de deelname van het land aan diverse economische samenwerkingsverbanden en initiatieven. Thailand is op 1 januari 2025 officieel partnerland van de BRICS geworden, is lid van het door de VS geleide Indo-Pacific Economic Framework for Prosperity (IPEF) en streeft naar toetreding tot de OESO sinds het in juni 2024 kandidaatland werd. Binnen de ASEAN is Thailand onder premier Anutin een krachtig pleitbezorger geworden van een geleidelijke heropname van de betrekkingen met de door het leger geleide regering van Myanmar, vanwege praktische nationale belangen, waaronder grensbeveiliging, handel en arbeid, energievoorziening, en kwesties op het gebied van drugs en mensenhandel. De betrekkingen tussen Thailand en Cambodja zijn sinds 2025 verslechterd na een reeks grensgeschillen en militaire incidenten langs hun gemeenschappelijke grens. Hoewel een grootschalig conflict onwaarschijnlijk blijft, hebben de spanningen het nationalistische sentiment in beide landen aangewakkerd, de grensoverschrijdende handel en het toerisme verstoord en de politieke en veiligheidsrisico’s in de grensgebieden vergroot.

Verenigde Staten
China
Japan
Europa
Maleisië
Taiwan
Verenigde Arabische Emiraten