Argentinië
Brazilië
Chili
Verenigde Staten
Europa
ChinaDe groei zal in 2026 aan kracht inboeten, maar in 2027 over het algemeen stabiel blijven
De bbp-groei zal in 2026 afvlakken, voornamelijk als gevolg van de sterke vergelijkingsbasis. Toch blijft de economie sneller groeien dan die van andere landen in de regio. De particuliere consumptie (65% van het bbp in 2025) blijft de belangrijkste motor van de groei, ondersteund door een sterke arbeidsmarkt, een meer accommoderend monetair beleid (beleidsrente van 5,5% in juni 2026, een daling ten opzichte van 8,5% tot en met juli 2023) en een sterke groei van de kredietverlening aan particulieren (een stijging van +24,7% op jaarbasis in maart 2026). De inflatie trekt in de loop van het jaar enigszins aan vanaf het zeer lage niveau aan het begin van 2026, deels als gevolg van hogere internationale energieprijzen sinds het uitbreken van de geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten en de komst van El Niño, die doorgaans invloed heeft op de voedselprijzen. De gemiddelde jaarlijkse inflatie blijft echter dicht bij het niveau van 2025 en blijft binnen het bereik van de doelstelling van de centrale bank van 3,5%, met een tolerantiemarge van ±2 procentpunten. Ondertussen verliezen de investeringen (20% van het bbp) enigszins aan vaart. Hoewel de binnenlandse kredietvoorwaarden gunstig zijn en het land dankzij de lage belastingdruk buitenlandse industriële investeringen blijft aantrekken, vertoont de totale groei een lichte vertraging naarmate grote industriële (zoals pulp en papier) en infrastructuurprojecten (uitbreiding van wegcorridors en snelwegen) hun eindfase bereiken. Dat gezegd hebbende, volgen de overheidsuitgaven (12% van het bbp) een vergelijkbaar patroon, in het kielzog van een relatief strakker begrotingsbeleid in 2026.
Daarentegen groeit de export (33% van het bbp) in een sterker tempo, ondersteund door een solide oogst van oliehoudende zaden in het seizoen 2025-2026 — met name sojabonen, waarvan de export in de eerste vijf maanden van 2026 sterk is gestegen. De robuuste prestaties compenseren gedeeltelijk de zwakkere groei in belangrijke exportmarkten (met name Brazilië en Argentinië) en de lagere elektriciteitsexport. Wat dat laatste betreft, maakt Paraguay steeds meer gebruik van zijn in eigen land geproduceerde energie: de elektriciteitsexport daalde tot en met mei 2026 met 17% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar, voornamelijk als gevolg van een hogere binnenlandse vraag. Ten slotte lieten ook de maquila-uitvoeren (10% van het totaal) tot en met mei een sterke prestatie zien, met name voor producten zoals ethylalcohol en auto-onderdelen.
De groei zal zich naar verwachting in 2027 grotendeels stabiliseren, waarbij de consumptie van huishoudens, investeringen en de export solide ondersteuning blijven bieden. De komst van het El Niño-fenomeen bij de overgang naar de tweede helft van 2026 heeft echter voor extra onzekerheid gezorgd in de economische vooruitzichten. Weersvoorspellingen wijzen er in ieder geval op dat het fenomeen krachtig zou kunnen zijn en dat het op zijn vroegst tot begin 2027 zou moeten aanhouden. In Paraguay gaat El Niño doorgaans gepaard met meer regenval in het stroomgebied van de Paraná-rivier, wat van oudsher de opwekking van waterkracht heeft ondersteund. Ook de landbouw profiteert doorgaans van betere neerslagomstandigheden, wat helpt bij het verzachten van de terugkerende droogtes die gepaard gaan met La Niña-episodes. Desondanks zullen de gevolgen afhangen van de intensiteit van het fenomeen. Indien het bijzonder hevig is, kunnen overmatige regenval leiden tot overstromingen langs de rivieren Paraguay en Paraná, de op de rivieren gebaseerde exportlogistiek verstoren – met name voor sojabonen, die grotendeels per binnenschip worden vervoerd – en schade toebrengen aan de infrastructuur op het platteland.
Langzame afname van het externe en het begrotingstekort
In 2026 blijft het externe tekort over het algemeen stabiel, ondanks een verschuiving in de samenstelling ervan. Positief is dat het handelstekort (4,1% van het bbp in 2025) enigszins afneemt, aangezien de sterke stijging van de export (met name van sojabonen) de toename van de import, die wordt aangewakkerd door hogere prijzen voor meststoffen en brandstof, overtreft. Bovendien zorgt een iets zwakkere economische dynamiek voor een afname van het primaire inkomenstekort (3,8% van het bbp) doordat buitenlandse bedrijven minder winst naar het buitenland overmaken. Omgekeerd neemt het overschot op de dienstenbalans (1,9% van het bbp) af als gevolg van hogere vrachtkosten. Ook de geldovermakingen van expats nemen in 2025 af, na een piek die decennia lang standhield. De opleving van vorig jaar kan worden toegeschreven aan het vooruitlopen op maatregelen vanwege bezorgdheid over een strenger migratiebeleid van de VS en aan de invoering van een belasting van 1% op geldovermakingen vanuit de VS vanaf 2026. Samen drukken deze factoren op de instroom en verminderen ze het overschot in het secundaire inkomen (momenteel 1,9% van het bbp). Dat gezegd hebbende, blijven de directe buitenlandse investeringen robuust en blijven ze het tekort op de externe rekening in sterke mate financieren, dankzij de ‘investment grade’-status van het land en de lage belastingdruk. In maart 2026 dekten de internationale reserves ongeveer zeven maanden aan invoer.
De onzekerheid is groot wat 2027 betreft. Het verloop van de lopende rekening zal grotendeels afhangen van de ontwikkelingen rond El Niño en de geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten. Een langdurige afname van de vijandelijkheden zou waarschijnlijk enkele van de in 2026 waargenomen trends omkeren, wat zou leiden tot lagere vrachtkosten – wat een sterker overschot op de dienstensector zou ondersteunen – en lagere uitgaven voor de invoer van brandstof en meststoffen, waardoor de handelsbalans zou verbeteren. Anderzijds zouden deze positieve effecten teniet kunnen gaan als zich een sterkere El Niño voordoet, wat de oogst van 2026-2027 negatief zou beïnvloeden en bijgevolg de export en de handelsbalans zou drukken.
Op begrotingsgebied neemt het begrotingstekort in 2026 iets verder af. Paraguay heeft in januari 2026 met succes zijn tweejarige, niet-financiële economische programma in het kader van het Policy Coordination Instrument (PCI) van het IMF afgerond. Ondanks het streven van de begroting om voor het eerst sinds 2018 weer te voldoen aan het plafond dat is vastgelegd in de Wet op de begrotingsverantwoordelijkheid van 2013, overschrijdt de regering echter de limiet van 1,5% van het bbp. Hoewel de solide economische activiteit de groei van de belastinginkomsten blijft ondersteunen, worden de voordelen beperkt door de smalle belastinggrondslag. Bovendien wordt een discrepantie verwacht tussen de inkomstenstijging en de stijgende uitgaven als gevolg van de afwikkeling van meer achterstallige betalingen, waaronder betalingen aan aannemers van openbare werken en leveranciers van geneesmiddelen, evenals hogere sociale uitgaven. In april 2026 bestond ongeveer 84% van de totale overheidsschuld uit buitenlandse schuld (gelijk aan 30% van het bbp). Het grootste deel van de schuld luidt nog steeds in Amerikaanse dollar (ongeveer 73% van de totale overheidsschuld), hoewel de samenstelling is gaan verschuiven na succesvolle emissies van in guaraní luidende obligaties op internationale markten sinds 2024. Als gevolg daarvan maakt de schuld in lokale valuta nu ongeveer 25% van het totaal uit. Internationale particuliere obligatiehouders en multilaterale instellingen houden respectievelijk ongeveer 47% en 38% van de totale overheidsschuld aan. In 2027 zal het tekort naar verwachting verder afnemen, naarmate de impact van de aflossing van achterstallige betalingen afneemt en de inkomstenontwikkeling blijft verbeteren in lijn met de economische activiteit. De beperkte nominale uitgavengroei en een hernieuwde toewijding aan begrotingsregels zullen het tekort naar verwachting terugbrengen tot het wettelijke plafond van 1,5% van het bbp, waardoor het vertrouwen van beleggers wordt versterkt en de macro-economische veerkracht in bredere zin wordt ondersteund.
De worstelingen van president Peña met hervormingen en verdeeldheid binnen de partij
President Santiago Peña van de conservatieve Partido Colorado (PC) begon in augustus 2023 aan een niet-hernieuwbare ambtstermijn van vijf jaar. In juni 2026 stond hij op de vijfde plaats van populairste presidenten in Latijns-Amerika, met een goedkeuringsscore van 48,3% volgens het opinieonderzoeksbureau CB Global Data. Deze relatief standvastige steun weerspiegelt een context van macro-economische stabiliteit en solide groei in de afgelopen jaren. Deze prestaties staan echter in contrast met de beperkte vooruitgang op het gebied van belangrijke verkiezingsbeloften, met name de bestrijding van corruptie. Paraguay scoort nog steeds slecht op bestuursindicatoren: op de Corruption Perceptions Index stond het land in 2025 op de 150e plaats van de 182 landen, een daling ten opzichte van de 137e plaats van de 180 in 2022. Op politiek vlak is de PC weliswaar de onbetwiste regeringspartij – zij bestuurt het land sinds 1947, op één periode van vijf jaar na, en beschikt over een sterke vertegenwoordiging in het congres (zij bezit 48 van de 80 zetels in de Tweede Kamer en 23 van de 45 in de Senaat) – maar zij is verre van eensgezind. Door interne verdeeldheid binnen de partij (met name vanuit de partij Honor Colorado onder leiding van voormalig president Cartes, die nog steeds grote invloed geniet) moet de regering vaak binnen de eigen gelederen onderhandelen om wetgeving aangenomen te krijgen, wat de snelheid en reikwijdte van hervormingen belemmert. Een van de meest recente hervormingen was de goedkeuring door het Congres in maart 2026 van een wetsvoorstel voor de hervorming van het openbare pensioenstelsel („Reforma de la Caja Fiscal“), na langdurige onderhandelingen en toenemende politieke spanningen. De definitieve versie van het wetsvoorstel was aanzienlijk afgezwakt ten opzichte van het oorspronkelijke ontwerp. Belangrijke maatregelen zijn onder meer een verhoging van de werknemersbijdragen van 16% naar 19% in sectoren met een tekort en een verhoging van de overheidsbijdragen tot 10%.
Op het internationale vlak hebben Brazilië en Paraguay eind 2025 de onderhandelingen over het Verdrag van Itaipu hervat, waarin de financiële voorwaarden voor de elektriciteitshandel tussen beide landen zijn vastgelegd. De overeenkomst, die oorspronkelijk in 1973 werd ondertekend en in 2009 werd herzien, zou in 2023 volledig worden herzien, maar de besprekingen werden in 2025 opgeschort na een diplomatiek incident in verband met een vermeende spionageoperatie. Asunción streeft naar meer flexibiliteit, waaronder de mogelijkheid om zijn ongebruikte aandeel in de elektriciteit tegen marktprijzen aan derde landen te verkopen – een praktijk die al meer dan vijf decennia aan beperkingen onderhevig is. Wat het handelsbeleid betreft, is Paraguay lid van Mercosur, en president Santiago Peña is een groot voorstander van regionale integratie, waarbij hij de nadruk legt op economische openheid, pragmatisme en de modernisering van het blok. Een belangrijke ontwikkeling is de handelsovereenkomst tussen de EU en Mercosur, die op 1 mei 2026 voorlopig in werking is getreden in afwachting van definitieve goedkeuring door het Europees Parlement, nadat de zaak in januari 2026 was voorgelegd aan het Europees Hof van Justitie. Krachtens de overeenkomst zal Mercosur gedurende 15 jaar geleidelijk de invoerrechten op ongeveer 90 % van de invoer afschaffen, terwijl de EU een vergelijkbaar aandeel zal liberaliseren en de invoerrechten op landbouwproducten zal verlagen binnen quotaregelingen die in de loop van de tijd zullen worden uitgebreid. De overeenkomst pakt ook niet-tarifaire belemmeringen aan. Momenteel exporteert Paraguay voor ongeveer 395 miljoen USD naar de Europese Unie, voornamelijk in de vorm van sojabonen en rundvlees. Directe buitenlandse investeringen vormen een andere centrale pijler van de betrekkingen: de EU is goed voor ongeveer 21 % van de totale voorraad directe buitenlandse investeringen in Paraguay, wat in 2024 neerkomt op ongeveer 2,2 miljard USD, waarbij de investeringen zich concentreren in sectoren zoals energie, bosbouw, vervoer, landbouw en de verwerkende industrie. Hoewel de overeenkomst geen specifiek hoofdstuk over investeringen bevat, wordt verwacht dat zij extra investeringsstromen zal stimuleren. Wat de betrekkingen met de VS betreft, heeft Paraguay in maart 2026 een defensiekaderovereenkomst met Washington ondertekend, bekend als de Status of Forces Agreement (SOFA). Het verdrag creëerde een rechtsgrondslag voor de tijdelijke aanwezigheid van Amerikaans militair personeel en aannemers in Paraguay – zonder een vaste duur te specificeren – waardoor activiteiten zoals training, technische bijstand, rampenbestrijding en humanitaire operaties mogelijk worden. Het bepaalt tevens dat Amerikaans personeel onder de strafrechtelijke jurisdictie van de VS blijft vallen. De Paraguayaanse autoriteiten hebben benadrukt dat de overeenkomst een veiligheidsinstrument is dat gericht is op het versterken van de samenwerking tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad en terrorisme, en dat het de oprichting van permanente Amerikaanse militaire bases verbiedt en geen enkele overdracht van soevereiniteit toestaat. Ten slotte is Paraguay het enige land in Zuid-Amerika dat officiële diplomatieke betrekkingen onderhoudt met Taiwan, een beleid dat het al bijna 70 jaar handhaaft. Tijdens een bezoek aan Taiwan in mei 2026 kondigde president Peña aan dat de twee landen plannen hadden opgestart om een centrum voor kunstmatige intelligentie te ontwikkelen. Hoewel de details nog vaag zijn, zou het initiatief erop gericht zijn gebruik te maken van de overvloedige en goedkope energie van Paraguay in combinatie met de technologische capaciteiten van Taiwan.